Η Οικογένεια

(for english press here)

Ο Τόπος 

     Το Βυζίκιο Γορτυνίας, είναι ένα κεφαλοχώρι της Αρκαδίας,                                κηρυγμένο Παραδοσιακός Οικισμός.                                     Έχει μερικές δεκάδες μόνιμους κατοίκους, όταν το 1951                              ξεπερνούσαν τους 2.000 και το 1941 τους 2.500.                               Πρόκειται για προάστιο του γειτονικού Κάστρου της Άκοβας                [θερινή πρωτεύουσα της Φραγκο-κρατούμενης Πελοποννήσου].          Τους δυο τελευταίους Βυζαντινούς αιώνες και μέχρι μετά  τα μέσα του 19^ου, ήταν η έδρα των εκάστοτε Αρχών της περιοχής: Σύνδικος [Δικαστής], Επίσκοπος, Σχολή Δασκάλων, Αρχεία κ.α. και είχε το προνόμιο της καλλιέργειας του φυτού ριζάρι, το οποίο χρησιμοποιείτο  για την βαφή του υφάσματος της Αυτοκρατορικής Πορφύρας !                      Κατά την Επανάσταση του ’21, με Ορκισμένους Φιλικούς  πολλούς από τους επιφανείς της κοινωνίας του,  ήταν η έδρα του Φροντιστηρίου των Ενόπλων Τμημάτων της Αρκαδίας.            Στα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης, ήταν η Πολιτική Έδρα του ΕΑΜ Πελοποννήσου και εδώ είχε εγκατασταθεί ο Άρης Βελουχιώτης, για μια περίοδο της Κατοχής.

Οι Άνθρωποι

         Η Οικογένεια Αναστόπουλου είναι μια από τις παραδοσιακές οικογένειες του Βυζικίου, εγκαταστημένη πριν από τον 18^ο αιώνα.       

             Οι καταβολές της εντοπίζονται, στους φεουδαρχικούς αγρο-μαχαλάδες, γύρω από τη σημερινή Λίμνη Λάδωνα, τον 17^ο αιώνα, όταν ο Τρανός γιός του Ανάστου, στεφανώθηκε την  “αρχοντοπούλα” Βασιλική, μοναχοκόρη Ενετικής οικογένειας, που είχε ριζώσει στην περιοχή, από τα χρόνια της Ενετοκρατίας.                                                       Ο Κωνσταντίνος Αναστόπουλος, είχε παντρευτεί την αδελφή του Θόδωρου Κολοκοτρώνη, όπως αναφέρει ο Γέρος του Μοριά στα απομνημονεύματά του.                                                                                                                                      Ο προ-πάππους της οικογένειας Πάικος Γ. Αναστόπουλος, στα τέλη του 19^ου  αιώνα, δημιούργησε οικογένεια και απόκτησε 8 παιδιά με την Ευσταθία, απόγονο ενός «ευγενή», με ρίζες στην Πάντοβα της Ιταλίας, του Σιορ Αντόνιο Κανταρέλι, που ζούσε στο Βυζίκιο.

Τοπικό δημοτικό τραγούδι αναφέρει:                                                                                                       «Πώς μεγάλωσες καλέ ;  Φτιάνεις το μαλλί καρέ  και φοράς τη διάνα σου  που υφαίνει η μάννα σου.          Τη φοράνε οι Κυράδες κι είναι όλο ομορφάδες.  Τη φοράει η Τσέρταινα και η Κανταρέλαινα !»                                   [Η “διάνα” ήταν ύφασμα “πολυτελείας”, ακριβό για τον απλό λαό…].                                                    Ο παππούς της οικογένειας Νικόλας Π. Αναστόπουλος, ο επονομαζόμενος Τρίας [επειδή ήταν τρίδυμος και γεννήθηκε το 1903] διατέλεσε Κοινοτάρχης Βυζικίου, την δεκαετία του 1950.              Κατά την θητεία του, το χωριό εκσυγχρονίστηκε και ηλεκτροδοτήθηκε, δρόμοι διανοίχτηκαν, άλλοι ανακατασκευάστηκαν και όλες οι πηγές, οι βρύσες, τα πηγάδια και το υδραγωγείο αναζωογονήθηκαν.  [*]              Η γιαγιά της οικογένειας Χρυσούλα Θεοδωρακοπούλου, καταγόταν από τις βλάχικες νομαδικές φατρίες των Ζηζαίων [Ζήζος] και των Γακαίων [Γάκης] ιδρυτές ίσως του χωριού τον 13^ο αιώνα, όταν κατέβηκαν από την Πίνδο στην Πελοπόννησο, ως βιγλάτορες και οριοφύλακες του Βυζαντινού Αυτοκράτορα.                                                                                                                Το πατρογονικό Αρχοντικό του Τρία, βρίσκεται στην κεντρική Ρούγα του χωριού. [**]                                        Ο πατέρας της οικογένειας Γιώργος Αναστόπουλος, το τελευταίο από τα 7 παιδιά του Νικόλα και της Χρυσούλας, μεγάλωσε στο Βυζίκι και 17 ετών μετανάστευσε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Χημικός   και δημιούργησε οικογένεια στην Ηλιούπολη.                                                          Διαδραμάτισε για πέντε δεκαετίες ενεργό ρόλο στα τοπικά [Αρκαδία, Ηλιούπολη, Αττική] και κεντρικά πολιτικά και δημόσια πράγματα, με διεθνείς αναφορές στα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή [Σερβία, Αλβανία, Μολδαβία, Αρμενία, Συρία, Γάζα, Αλεξάνδρεια κ.α.].                                                               Συνδέθηκε προσωπικά με Έλληνες και ξένους αρχηγούς κρατών και άλλους πολιτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες.  [*** Αναλυτικό Βιογραφικό].

            Με τη Μαρίκα Πουλή, Καθηγήτρια Βιλογίας, απόκτησαν την Έφη [Ευσταθία, Ψυχολόγο] και τον Νικόλα [Μαθηματικό – Δημοσιογράφο].                              Αξιώθηκαν πέντε εγγόνια, δυο από την κόρη τους, την Αναστασία και τον Μάριο και τρία από τον γιο τους, τον Γιώργο, τον Θανάση και την Αγνή-Μαρία.                                                                                      Συμπληρώνοντας τον εργασιακό τους βίο, ο Γιώργος και η Μαρίκα, αρνούμενοι να γίνουν απόμαχοι, αποφάσισαν να δραστηριοποιηθούν στον πρωτογενή τομέα.           Μαζί με τις διάδοχες οικογένειες Έφης  και Νικόλα – δημιούργησαν στη Γορτυνία, το Οικογενειακό Αγρόκτημα «Ροδιώνες Αναστόπουλου».                                                                                                                                                                                                             Διεθνώς κατοχυρωμένα σήματα

[*] Ο Νικόλας Πάικου Αναστόπουλος υπήρξε από τους πρωτεργάτες της Δημοκρατικής και της Εθνικής Αντίστασης στην περιοχή, τον μεσοπόλεμο και τη δεκαετία του 1940.                                                                                                                                                               

Μεταξύ άλλων, διατέλεσε Γραμματέας Τύπου και Διαφώτισης του ΕΑΜ της επαρχίας και Γραμματέας του Λαϊκού Δικαστηρίου Αρκαδίας, συντάσσοντας αποφάσεις που αντέχουν στη νομική βάσανο και αναγνωρίζονται από τα Ελληνικά Δικαστήρια, ακόμη και σήμερα.                                                                                                                                                                                       

Πασίγνωστος για τις παροιμιώδεις, διδακτικές και ξεκαρδιστικές φάρσες του, πρωταγωνιστεί στις αφηγήσεις των παλιότερων Γορτυνίων, ως εκείνος που πούλησε στην απαιτητική ξαδέρφη του, εικόνα του Αη-Γιώργη για Άγιο Δημήτρη !             

[**] Το Αρχοντικό του Τρία, αναδομήθηκε το 1893, υποβλήθηκε κατά καιρούς σε ανακαινίσεις και επεκτάσεις (η τελευταία το 2007)  και μπορεί να φιλοξενήσει πάνω από 20 άτομα.

 Έχει υποδεχθεί προσωπικότητες όλων των πλευρών της δημόσιας ζωής: από τον εκάστοτε Δεσπότη, μέχρι Βουλευτές, Νομάρχες και Υπουργούς, φίλους της Οικογένειας ή επίσημους επισκέπτες του Βυζικίου.

[***] Αναλυτικό Βιογραφικό.

Ο Γιώργος Αναστόπουλος γεννήθηκε στο Βυζίκιο το 1950 και το 1967 μετανάστευσε στην Αττική.

Έλαβε πτυχίο Χημικού από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Σπούδασε Οικονομία – Διοίκηση στο Πανεπιστήμιο Πειραιά  (ΑΒΣΠ)

Καταρτίστηκε ως – ο 1ος πιστοποιημένος στην Ελλάδα  – Τεχνικός Υγιεινής & Ασφάλειας της Εργασίας, από το Διεθνές Γραφείο Εργασίας – ΟΗΕ.

Εργάστηκε σε εργοστάσια τροφίμων, σε φαρμακευτικές εταιρίες και σε δημόσια νοσοκομεία.

ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΔΡΑΣΕΙΣ  &  ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΜΒΕΛΕΙΑΣ

• ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΕΤΕΡΟΔΗΜΟΤΩΝ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΤΟΥΣ

Το 1993 σχεδίασε το σύστημα Ψηφοφορίας ΕΤΕΡΟΔΗΜΟΤΩΝ στον τόπο κατοικίας τους, που νομοθετήθηκε το 1994 και εφαρμόζεται έκτοτε [πρώτη φορά στις Ευρωεκλογές 1994].

• ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Είχε την πρωτοβουλία για την κίνηση της διαδικασίας νομοθέτησης του ορισμού της 19^ης Μαΐου ως Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, από την Βουλή των Ελλήνων, στις 24 Φεβρουαρίου του 1994, ως Διευθυντής του Γραφείου του Βουλευτή Λευτέρη Κωνσταντινίδη, που υπέγραψε ως πρώτος Εισηγητής.

Συνέταξε τόσο την Εισηγητική Έκθεση, όσο και τις διατάξεις της Πρότασης Νόμου και στο Επίσημο Αρχείο της Βουλής των Ελλήνων φυλάσσεται το πρωτότυπο, μέρος του οποίου είναι χειρόγραφο, ώστε να αναγνωρίζεται ο γραφικός χαρακτήρας του συντάκτη Γ. Αναστόπουλου.

• ΕΚΛΟΓΗ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Επινόησε το σύστημα της εκλογής των Προέδρων των Κομμάτων με καθολική ψηφοφορία από τους πολίτες, που εφαρμόζεται πλέον ευρέως στην Ελλάδα, την Ευρώπη και όλο τον κόσμο.

[Πρώτη εφαρμογή: Εκλογή Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ως Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, 2004]

• ΕΘΝΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ – ΣΥΣΤΗΜΑ «ΔΙΑΥΓΕΙΑ»

Συνέλαβε και σχεδίασε το «Εθνικό Πρόγραμμα Διαφάνειας για την καταπολέμηση της διαφθοράς» [2009] καθώς και το σύστημα «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» [2010] που καθιερώθηκε και εφαρμόζεται με επιτυχία σε όλο το Δημόσιο.

Εντάχθηκε και δραστηριοποιήθηκε διοικητικά σε φορείς συλλογικής δράσης: συνδικαλιστικούς, επιστημονικούς, συντοπίτικους, συλλόγους γονέων κα.

Υπήρξε Αιρετός Αξιωματούχος της Τοπικής και της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης στην Ηλιούπολη και στην Αττική.

Στο εσωτερικό

• Συνεργάτης Γραφείου Πρωθυπουργού Ανδρέα Γ. Παπανδρέου για Κοινωνικά Θέματα (1993-1996)

• Διευθυντής Γραφείου Υφυπουργού Πρόνοιας (1988-1989)

• Διευθυντής Γραφείου Υφυπουργού Γεωργίας (1996-1997)

• Διευθυντής Γραφείου Γιώργου Α. Παπανδρέου [Υπουργείο Εξωτερικών 1997-99]

• Διευθυντής Γραφείου Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης (2010)

• Διευθυντής Γραφείου Γραμματέα ΠΑΣΟΚ [2010-2012]

Ενταγμένος στο ΠΑΣΟΚ από 3 Σεπτεμβρίου του 1974, διατέλεσε μέλος κομματικών Οργάνων σε όλα τα επίπεδα.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ, ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ, ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

• Στο Διεθνή χώρο, επί 15 χρόνια [1997-2012] με όλες τις κυβερνήσεις αυτής της περιόδου, εκτέλεσε εμπιστευτικές αποστολές «Ιδιωτικής Διπλωματίας», υπηρετώντας Ελληνικές Εθνικές ανάγκες.

• Λαμβάνει μέρος σε Διπλωματικές, Πολιτιστικές, Ανθρωπιστικές και Αναπτυξιακές Αποστολές σε: Παλαιστίνη-Γάζα, Σερβία, Βοσνία, Μαυροβούνιο, Μολδαβία, Αρμενία, Συρία, Αίγυπτο, Ιορδανία, Αλβανία, ΗΠΑ, Ρωσία και πολλές χώρες της ΕΕ .

• Έχει συνδεθεί με προσωπική φιλία με Προέδρους και άλλους ηγέτες ξένων χωρών [Σερβία, Συρία, Παλαιστίνη, Γάζα] καθώς και τους Ελλην-Ορθόδοξους Πατριάρχες Αλεξάνδρειας, Αντιόχειας, Σερβίας.

• Έχει τιμηθεί με διακρίσεις σε:

  • Παλαιστίνη: Μετάλλιο Αντίστασης PLO & Δίπλωμα Τιμής Κυβέρνησης Γάζας

  • Σερβία & Σερβική Δημοκρατία Βοσνίας: Θυρεός Σερβικού Έθνους

  • Μολδαβία: Εύφημος Μνεία από τον Δήμο της πρωτεύουσας της χώρας Κίσνιου.

  • Αρμενία:

    • Μαρμάρινη Επιστήλια Πλάκα με το όνομά του, στο υδραγωγείο της πόλης MOVSES, που κατασκευάστηκε υπό τον συντονισμό και την εποπτεία του, ως προσφορά της Ελλάδας.

  • Συρία:

    • Μαρμάρινη Επιτοίχια Πλάκα με το όνομά του, στο 14 ορόφων «Ελληνικό Νοσοκομείο» της πόλης ALLEPO [Χαλέπι] που ανεγέρθηκε υπό τον συντονισμό και την εποπτεία του [2002-2003] ως προσφορά της Ελλάδας

    • Μαρμάρινη Επιτοίχια Πλάκα με το όνομά του, στο 7 ορόφων «Ελληνικό Νοσοκομείο» της πόλης AL SWEDA, που ανεγέρθηκε υπό τον συντονισμό και την εποπτεία του [2003-2004] ως προσφορά της Ελλάδας

    • «Δίπλωμα Τιμής και Αξίας Μετά Δαμασκηνής Σπάθης» από τον Μεγάλο Μουφτή της Συρίας Ahmed Hasoun

  • Εκπρόσωπος στην Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για την Άρση του Αποκλεισμού της Γάζας (2008-2010)

  • Συντονιστής της Ελληνικής Επιτροπής κατά του Εμπάργκο στη Σερβία (1992-95)

  • Πρόεδρος Εταιρείας Ελληνο-Σερβικής Φιλίας (1999-2002)

  • Γεν.  Γραμματέας «Ευρωπαϊκού Οργανισμού Στρατηγικού Σχεδιασμού» [2003-19]

  • Ιδρυτής – Επίτιμος Πρόεδρος Ελληνο-Σερβικού Εμπορο-Βιομηχανικού  Επιμελητηρίου (2002-2020)

  • Πρόεδρος ICD ( «Διεθνές Αναπτυξιακό Κέντρο») [2001-2019]

  • Μέλος Διεθνούς Αρκαδικής Ακαδημίας [1983-2020]

 ΠΑΡΟΥΣΙΑ στην ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ και στα ΓΡΑΜΜΑΤΑ

• Είναι ενεργό Μέλος της «ΕΝΩΣΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΤΥΠΟΥ»

• Άρχισε σε ηλικία 14 ετών ως Τοπικός Ανταποκριτής το 1964 και αρθρογράφησε σε εφημερίδες και περιοδικά, επί κοινωνικών και πολιτικών θεμάτων.

• Διατέλεσε Διευθυντής Σύνταξης και υπήρξε παρουσιαστής τηλεοπτικών & ραδιοφωνικών πολιτικών εκπομπών [1990-2003].

• Έχει δημοσιεύσει διηγήματα και εκδώσει ποιήματα [Συλλογή «Περιστάσεις»].

• Το 2023 ανέλαβε – για τέταρτη φορά από το 1979 – τη Σύνταξη του Περιοδικού Βυζίκι.
• Το 2024 εκλέχτηκε Πρόεδρος της Ένωσης Βυζικιωτών για δυο χρόνια και το 2026 επανεκλέχτηκε για δυόμισι χρόνια.